Senna van Ruiten Email, Instagram

Schrijft. En andere dingen.

Neem contact op via alles@senna.nu.

Links

‘Wat er overblijft van morgen’ — Kosmos

Wie wij toen waren — Kort verhaal

Substack

Letterboxd
Glitter als rookgordijn: de politiek van Eurovisie ARTIKEL

Over het geopolitieke bal dat deze competitie eigenlijk is, en hoe opzichtig het inmiddels is geworden dat je je afvraagt of iemand nog doet alsof.

“Wat je wél mag zien, is inmiddels net zo geregisseerd als wat je hoort. Palestijnse vlaggen worden geweerd, Pride-symboliek buiten context verboden. Visuele neutraliteit is de norm geworden, zelfs als dat betekent dat zichtbaarheid wordt ingeperkt. Wat op het scherm een feest van diversiteit lijkt, is onder de tafel een stille strijd over wat er wel en niet gezegd mag worden en over wie wél en wie niét mag meedoen.“

Bekijk


Video-interview met Liza van den Brink en Vera Siemons over queer clubnacht ICONIC.


Soep is mijn revolutie ARTIKEL

Geschreven tijdens een lange ochtend in de zomer. Inhoudelijk vooral gedreven door woede, maar uiteindelijk toch beantwoord met liefde. Ook over hoe vreemd het is dat we van alles verwachten, maar niet gewend zijn daar daadwerkelijk iets voor te moeten doen.

“Toch heeft de queer community altijd bestaan bij de gratie van verbinding. Niet door afzondering, maar door een collectieve daad van solidariteit. Dragqueens, lesbiennes, homoseksuele jongeren die op straat leefden. Mensen die normaal niet samenkwamen, maar bij Stonewall een collectief vormden. Het was altijd de kracht van samen, niet de luxe van alleen, die ons overeind hield. Zo hebben we overleefd. Waarom zou dat nu anders zijn?“

Bekijk

De aanloop naar mijn favoriete programma, vastgelegd met Mees Rood — onze variant op ‘The Golden Spurtle’ (Constantine Costi).




Waarom gender eigenlijk iedereen aangaat ARTIKEL

Geschreven naar aanleiding van de boekpresentatie van Judith Butler, oktober 2024. Een onderwerp dat me na aan het hart ligt. In gesprek met Margriet van Heesch over de urgentie van dit nieuwe werk — en hoe die gesprekken, samen met mijn eigen verhaal, uiteindelijk in dit stuk zijn samengekomen.

“Het toevoegen van nieuwe mogelijkheden voor genderidentiteit doet niets af aan de traditionele definities van mannelijkheid en vrouwelijkheid. (...) Het betekent niet het verlies van wat er al is, maar het erkennen van wat er altijd al geweest is. Niet minder zekerheid, maar meer menselijkheid.”

Bekijk


Van Dorpsstraat naar Staalstad: tussen stilte en uitbarsting ARTIKEL

Eerder al geïnterviewd toen ze een single uitbrachten op Paradiso Vinyl Club. Nu stonden ze te spelen in Bitterzoet. Gave show, toffe act. 

“Maar net als in een fabriek, waar momenten van menselijkheid zich aftekenen tegen de mechanische herhaling, breekt de muziek soms los; een gitaarsolo als een arbeider die zich even verheft boven het eentonige ritme, een stem die boven het metaalgeweld uitstijgt. Hier, in deze botsing tussen het verhevene en het industriële, tussen kerk en fabriek, ontstaat iets puurs: een geluid dat even onontkoombaar als onmisbaar is.“

Bekijk
Noor met een stem als het eerste blauw ARTIKEL

Recensie van een artiest die ik al sinds haar eerste schrijfsels volg en bewonder.

“Het gebeurt zelden dat je na het eerste nummer van een concert al tevreden naar huis kunt gaan en dat je de artiest kunt bedanken en denken: dit is genoeg. Maar vandaag wel. Als de Amsterdamse zangeres Norah Hendriks, alias Noor, na haar eerste gezang van het podium is gestapt, heeft niemand dat erg gevonden. Sterker nog: dan staat het publiek er nu nog, klappend.“

Bekijk 



Ik ben een try-hard. Jij ook? ARTIKEL

Soms heb je van die momenten waarop je weet: ‘nu moet ik gewoon even niets meer zeggen’, maar het gesprek ook niet helemaal kan laten ontglippen. Dat was er zo eentje.

“Het is dan ook niet gek dat wantrouwen binnensluipt bij het waarnemen van een lezer in de kroeg, zo net voor twaalf uur ’s nachts. Er is geen helder antwoord te vinden op die vragen, dus dan moet het wel een pose zijn. Dan moet het wel voor de show zijn.”


Bekijk


Mood Bored: eindelijk iemand zoals jij en ik ARTIKEL

Zo’n optreden waarna je dan een shirt wilt kopen bij de merchandisebalie.

“Het klinkt paradoxaal om hun geluid 'volwassener' te noemen, terwijl je al luisterend beseft dat volwassenheid precies is wat ze níét nastreven. De permanente dramatiek op hun eerste EP uit 2023 was destijds al doordrenkt met zelfkennis, maar dit keer presenteren ze vier nummers die de constante wisseling tussen glans en chaos nog sterker omarmen.“

Bekijk